četvrtak, 8. ožujka 2012.

Ishemijska bolest srca

To je obolenje bez određenih kliničkih pojava, ali sa nesumnjivim EKG znacima ožiljka poslije infarkta miokarda ili znacima ishemije srčanog mišića.

Najčešći uzroci ovih poremećajai:

•           okluzija koronarnog krvnog suda - ateroskleroza, arteritisi,

•           suženje ušća koronarnih arterija - sifilisni aortitis,

•           srčane mane koje smanjuju minutni volumen - aortna stenoza, rijeđe mitralna stenoza,

•           nagli pad krvnog pritiska u aorti - stanja šoka, masivna plućna embolija,

•           redukcije O2 u krvi - anemija, hipoksija u plućnoj insuficijenciji.

Sifilisni aortitis takođe može dovesti do ishemičnog obolenja srca zbog suženja koronarnih ušća. Nalaz aortne insuficijencije i drugi znaci poznog luesa upućuju na pravu dijagnozu.

Nodozni poliarteritis, sužavajući ili začepljujući koronarne arterije, može stvoriti kliničku sliku ishemičnog obolenja srca. Raznorodna simptomatologija i biopsija kože i mišića mogu riješiti pravu prirodu bolesti.

Postepeno sužavanje koronarnih arterija dovodi do stvaranja kolateralnog krvotoka koji ima značajnu ulogu u daljem toku bolesti i za poslijedice.



CARDIOMYOPATHIA
  
• Uvod • Simptomi i dijagnoza • Prognoza

Uvod

Pod nazivom kardiomiopatija podrazumijevaju se primarna obolenja miokarda, koja mogu da prate i obolenje endokarda, a isključuju se sekundarna obolenja: urođene srčane mane, koronarna insuficijencija, arterijalna hipertenzija i valvularne mane reumatske ili nereumatičke   prirode.

Opisuje se pod različitim sinonimima, kao što su: kardiomiopatija neoznačene prirode, kongestivna kardiomiopatija, konstriktivna kardiomiopatija, idiopatska kardiomiopatija, opstruktivna kardiomiopatija, fibroza endokarda, porodična hipertrofična kardiomiopatija, skrivena afrička kardiomiopatija   (Beckerov tip), itd.

Vrste obolenja

Raznolikost sinonima ukazuje na još uvijek nedovoljno poznavanje i sistematizaciju ovih obolenja.

U posljednje vrijeme se u ovoj grupi obolenja pokušava da se uvede razlikovanje na:

•           Simetričnu i

•           Asimetričnu kardiomiopatiju

U ovu poslijednju izdvaja se lokalno oštećenje miokarda, u smislu hipertrofije, lokalizovano u izlaznom dijelu aorte opisane kao subaortna hipertrofična stenoza.

Simptomi i dijagnoza

Simptomi se javljaju između tridesete i pedesete godine života, mada se dosta često javljaju i u najranijoj mladosti.

Početni simptomi su, uglavnom, dispnea na napor i pojava srčane insuficijencije.

Znaci

Tihi tonovi, galopni ritam, najčešće bez postojanja šuma na srcu. U nekim slučajevima može se čuti na vrhu ili nad trikuspidalnim ušćem sistolni šum različitog intenziteta.

Znaci venskog zastoja: nabrekle vene na vratu, povećana jetra i edemi.

U obliku subakutne hipertrofične stenoze karakterističan je nalaz oštrog sistolnog šuma ejekcionog tipa, lokalizovanog između vrha srca i sternuma, praćenog sistolnim fremissementom.

Rtg srca

Pokazuje povećanje srca u cjelini.

EKG

Pokazuje poremećaje ritma različite prirode: atrioventrikularni blok, ektopičan ritam, fibrilaciju pretkomora i si.

Postoje najčešće znaci hipertrofije lijeve komore, sa promjenama u T talasu koji je aplatiran ili negativan. Pored toga nalazi se i blok grane, a često i nizak QRS kompleks.

Kateterizacija srca

Kateterizacija srca pokazuje fiksiran mali minutni volumen, povećanu arteriovensku razliku oksigenisane krvi, povećanje krajnjeg dijastolnog i srednjeg sistolnog pritiska u desnoj komori, povećanje vrijednosti srednjeg pritiska u arteriji pulmonalis. Karakteristična je krivulja desne komore, koja pokazuje nestanak nagle ejekcione faze i postsistolno spuštanje krivulje kao kod perikarditisa.

Venski pritisak je povećan.

Angiokardiografija

Angiokardiografija pokazuje povećanje svih šupljina srca. Nije karakteristična.

Biohemijske  analize

Nisu karakteristične. Mogu se naći promjene u elektrolitima kao i u ostalim oboljenjima sa hroničnom srčanom insuficijencijom.

Patohistološki nalaz

U cilju potvrđivanja, odnosno isključivanja, dijagnoze, potrebno je ponekad uraditi biopsiju srca. Obično se radi toga torakotomija. Patohistološki nalaz pokazuje uglavnom hipetrofiju i fibrozu    miokarda.

Funkcionalne karakteristike

Zbog difuznog oštećenja miokarda efektivna propulzivna snaga miokarda je smanjena. Postoji mali minutni volumen, što prouzrokuje zastoj u lijevoj, a sljedstveno tome i u desnoj komori, sa povećanjem venskog pritiska i zastojem u venskom krvotoku - zastojna srčana insuficijencija.

Prognoza

Prognoza je rđava. Obolenje je progrijeđijentno i dovodi do smrtnog ishoda. Terapija je   simptomatska.


Nema komentara:

Objavi komentar

Napomena: komentar može objaviti samo član ovog bloga.